«Ήταν άρρωστοι και ήθελα να τους λυτρώσω…
Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο επειδή ήξερα ότι ήμουν άλλης μάνας παιδί και δεν μου ’λεγαν την αλήθεια. Υπήρχε συνωμοσία σε βάρος μου…
Έπρεπε να φύγω από τη μέση με κάθε τρόπο. Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση και πρόλαβα να τους σκοτώσω πρώτος. Βρισκόμουν εν αμύνη…
Είχαν το στίγμα από το πρόβλημα της αδελφής μου, αν προστίθετο και το δικό μου, θα ήταν καταστροφή. Θα αποδεικνυόταν ότι ο πατέρας μου, ο ατσαλάκωτος διευθυντής του σχολείου, στη ζωή του ήταν ένας βρώμικος άνθρωπος. Εξάλλου, έξω στην κοινωνία, έτσι κι αλλιώς, δεν τον πολυσυμπαθούσαν».
20 Μαϊου 1996, ο 24χρονος Θεόφιλος Σεχίδης ξεκίνησε το υπέροχο ταξίδι του στην περιπέτεια σκοτώνοντας, τεμαχίζοντας (υπό τις μελωδίες του Τσαϊκόφσκι) και αποθηκεύοντας τα αφαιρούμενα με πριόνι μυαλά στο ψυγείο για μελλοντική μελέτη τον πατέρα, την μητέρα, αδελφή, γιαγιά και έναν θείο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.