Μακκαβαίοι

Ο γιος του Αρχιερέα Ματταθία, Ιούδας Μακκαβαίος ανακηρύττει την Ιουδαία ανεξάρτητο κράτος μέσα στην υπό αποσύνθεση επικράτεια του κράτους των Σελευκιδών (ο Αντίοχος Δ' ήταν βασιλιάς της Παλαιστίνης από το 175 μέχρι το 164π.χ. - από το 333 η Παλαιστίνη ήταν επαρχία του απέραντου ασιατικού κράτους των Μακεδόνων με ελληνικές πόλεις να ξεφυτρώνουν παντού). Ο Αντίοχος είχε επιχειρήσει την ταύτιση Δία με τον Γιαχβέ, προσπάθησε δηλαδή με θρησκευτικό συγκρητισμό αφέλειας να ενώσει την "καθημερινότητα" της φυσικής τάξης με την "αιωνιότητα" ενός ουράνιου σαδιστή, εντυπωσιάζοντας έτσι τους κατατρεγμένους mispaha (οικογενειακή ομάδα της ερήμου) με το φιλελεύθερο της Ελληνικής σκέψης, κάτι το οποίο θεωρήθηκε πλήγμα για την άρχουσα τάξη του Ισραήλ. Όταν ανέλαβαν οι Μακκαβαίοι κατέσφαξαν όσους τόλμησαν το πάντρεμα των θεών και οτιδήποτε Ελληνικό διωκόταν αλύπητα σε κοινωνικό και φιλοσοφικό επίπεδο. Απαγορευόταν με ποινή θανάτου ακόμη και η συνομιλία Εβραίου με κάποιον ξένο αλλά και οποιαδήποτε εκδήλωση τέχνης κτλ. που να μην αναφέρεται στον Γιαχβέ. Μετά τις σφαγές πληθυσμών ανά διάδοχο, ξεκίνησαν οι καθημερινές δημόσιες προσευχές στον ουράνιο σαδιστή με το κράτος να έχει γίνει ένα υπερσυγκεντρωτικό έκτρωμα. Κυκλοφόρησαν 5 απόκρυφα βιβλία απαλύνοντας κάπως τον θρησκευτικό μονόλιθο μιας και δεν μπορούσε να πλαστογραφηθεί επιπλέον το αντιγιαχβικό ύφος της παντοδύναμης παλαιάς διαθήκης. Ταυτόχρονα γεννιόντουσαν εσχατολόγοι παλαβοί εναντίον του πολιτικοθρησκευτικού κατεστημένου που περίμεναν από στιγμή σε στιγμή την "επιστροφή του Σωτήρα" (βλέπε την σύγχρονη εκδικητική κάθοδο του Χριστού από τους ουρανούς στην επί γης "Βαβυλώνα" που έχει ριζώσει για τα καλά στο συλλογικό ευαγγελικό ασυνείδητο 2 χιλιετίες αργότερα).

Οι συνεχιστές του έργου, ορθόδοξοι και καθολικοί , αγιοποίησαν τους 7 Μακκαβαίους οι οποίοι ως "ευσεβείς ιουδαίοι" αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την πίστη τους αντιστεκόμενοι στην ειδωλολατρία που προσπάθησε να επιβάλει ο Αντίοχος ...

Απορεί κανείς πως βγήκε η λέξη "μακάβριος"; 

Παρωχημένα από εικόνες νεκρών βασιλιάδων και φτωχών που απεικονίζονταν μέσα στις εκκλησίες των μισανθρώπων κατά την περίοδο της Ευρωπαϊκής Πανώλης (και δεν εννοώ την πνευματική πανώλη που είναι ο κομμουνισμός, αλλά την βιολογική πανούκλα)

Μάλλον από τις πράξεις/τελετουργικό χορευτικό ανά των αιώνων κατήχησης των συγκεκριμένων "αγίων".