Τα κυρίαρχα στρώματα των "εθνικών" χριστιανών ακολούθησαν την συντηρητική, κρατική Μωσαϊκή παράδοση. Οι πληβίοι ακολούθησαν την "αντιπολιτευτική" λατρεία του "Ιησού του Ναυή", του Σωτήρα δηλαδή αν μεταφραστεί το όνομα "Ιησούς", αυτή η προχριστιανική αντιμωσαϊκή θεότητα που προοδευτικά εξανθρωπίστηκε σε μια προσπάθεια ισοπέδωσης κάθε φιλολαϊκότητας - κάτι το οποίο μετατράπηκε σε "θρησκεία των καταπιεσμένων" μέσω των Μαρξιστικών επαγωγών των ψυχικώς ανισόρροπων αριστοκρατών γόνων που έκαναν την "επανάστασή" τους.
Όταν η Ρωμαϊκή ολιγαρχία δημιούργησε τον Θεο-Χριστό πάνω στα πρότυπα του προχριστιανικού εβραϊκού Ιησού, υιοθετεί ταυτόχρονα και όλες τις σχετικές με αυτόν παραδόσεις.
Ο ιστορικά ανύπαρκτος, εμφανιζόμενος από το πουθενά (υποτιθέμενα από την Μεσόγειο για να προσεταιρίσουμε ολόκληρη την Ρωμαϊκή περιφέρεια), μυθικός Παύλος (Σαύλος-Σαούλ, υποτιθέμενος Ρωμαίος πολίτης, ελληνιστής εβραίος της διασποράς που κατάγεται από σημαντική οικογένεια της φυλής του Βενιαμίν), γίνεται ο πρώτος προφήτης του Θεου-Χριστού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.