ΣΕΡΑΠΙΣ

Ο Σέραπις ως χθόνιος θεός απεικονιζόταν ως ανδρική μορφή που μοιάζει με τον Πλούτωνα. Έχει στην κεφαλή του ένα καλάθι μέτρο ζύγισης των σιτηρών, φέρει σκήπτρο στο χέρι και στα πόδια υπάρχει ο Κέρβερος και ένα φίδι. Αυτή η ασυνήθιστη δικέφαλη προτομή του Σεράπιδος στη φωτογραφία συνδυάζει ανθρώπινα και ζωικά χαρακτηριστικά. Έχει τα κέρατα του Άπιδος (του Αιγύπτιου θεού ταύρου, που έγινε μετά το θάνατο Όσιρις-Άπις) και τις μπούκλες των Ελλήνων θεών. Ο Σέραπις ήταν ένας σύνθετος θεός που δημιουργήθηκε σκόπιμα στις αρχές της Πτολεμαϊκής (Ελληνικής) κυριαρχίας της Αιγύπτου για να ενώσει τους Έλληνες και τους Αιγύπτιους (κατά τη διάρκεια βασιλείας του Πτολεμαίου του Σωτήρα 305-283 προ Εβραίου - θρησκευτικός συγκρητισμός της πίστης των κυβερνώντων με αυτής των κυβερνώμενων). Η θεότητα συνδύαζε πτυχές των Αιγυπτίων θεών (ιδιαίτερα του Όσιρι, του κυβερνήτη του Κάτω Κόσμου) με ελληνικές θεότητες (ιδιαίτερα τον Δία, τον βασιλέα των θεών). Οι Έλληνες έδειχναν ελάχιστο σεβασμό σε θεούς με κεφαλή ζώου και έτσι επιλέχθηκε ένα ανθρωπομορφικό είδωλο. Πριν τον Σέραπις υπήρχε ο λιγότερο δημοφιλής στην Κάτω Αίγυπτο Άμων (τον οποίο προσπάθησε να προωθήσει ο Μέγας Αλέξανδρος) και πριν ο Σέθ. Η λατρεία του Σεράπιδος εξαπλώνεται στην Ρώμη από την δεύτερη Τριανδρία (1ος αιώνας προ Εβραίου). Από την εποχή των Φλάβιων (1ος αιώνας μετά Εβραίου), ο Σέραπις εμφανίζεται μαζί με τον Αυτοκράτορα πάνω στα Ρωμαϊκά νομίσματα. Το 385 μετά Εβραίου καταστρέφεται το Σεραπείον στην Αλεξάνδρεια και με διάταγμα του Μέγα Ψυχασθενή Θεοδόσιου Α' και της Αγίας Συμμορίας Του απαγορεύεται η λατρεία του.